Historie Little Eve

Het verhaal van Little Eve begint half jaren 80 als Henk Kouwenhoven z'n eerste bandje opricht waarvan het credo vooral "hard en langs elkaar heen spelen" was. Wordt er eerst in het voormalige kippenhok op de boerderij van een schoolvriendje geoefend, al gauw wordt er verhuisd naar de zolder boven een autogarage in Schelluinen. In die periode komt ook Jan Meerkerk als tweede gitarist aan boord. Omdat Henk's verkering met de zangeres uit raakt (ze had een dubbelrol!) gaat het verder als 4-mans formatie met Henk op zang èn gitaar. Er wordt ook voor het eerst een echte naam bedacht: "Bed Noise".

Na eerst nog de nodige personele wisselingen en een verhuizing naar de schuur van Jan's oma en opa als oefenhok vanwege de wat centralere ligging en het constantere klimaat wordt er wederom verhuisd. Dit keer naar Reeuwijk.

Omdat het repertoire inmiddels ook wat aan het veranderen is moet er ook een nieuwe naam komen. Dit wordt "Lowdown Bluesband". De eerste van de huidige leden die in Reeuwijk wordt toegevoegd is Hanno Schuurman. Via de toenmalige drummer Ed Reiding (die weer de gitaarleraar van Hanno kende) werd hij verwelkomd bij de band. Nadat zangeres Marjan vertrokken is om niet nader te noemen redenen (omdat die een beetje "emberrassing" zijn voor de schrijver van dit stuk) start de zoektocht naar een waardig opvolger.

Na veel ge-adverteer en via-via wordt dat uiteindelijk Sandra van Rosmalen, die al een lange carrière als achtergrondzangeres achter de rug heeft en nu haar kans ruikt om meer op de voorgrond te treden.

De als oefenhok in gebruik zijnde kelder wordt weer door de eigenaar geclaimd en daarom maar weer eens verhuizen. Naar Utrecht dit keer, in de parkeergarage van de werkgever van de toenmalige drummer Rob.

Omdat de grootste gemene deler in muzieksmaak zo langzamerhand weer aan het veranderen is en we met de bandnaam geen verkeerde verwachtingen willen wekken wordt er besloten te kiezen voor een neutrale naam. Dat wordt "Little Eve", geïnspireerd door Eva, de dochter van de zangeres Sandra. Zij is het ook wiens foto de website van Little Eve siert.

Helaas duurt het oefenen in Utrecht ook niet lang vanwege andere plannen met het hok. De tot nu toe laatste verhuizing is een feit. We komen terecht in Lopikerkapel waar we samen met nog drie andere bands een oude koelcel delen.

De volgende belangrijke ontwikkeling is het vertrekken van eerder genoemde Rob, die na de nodige strubbelingen en audities opgevolgd wordt door Lody van Wiggen, die achter zijn drumstel ook al heel wat sporen heeft verdiend.

Helaas was toen het tijdstip aangebroken dat we “gedwongen” werden met z’n viertjes verder te gaan. Grote vriend Henk houdt het voor gezien en gaat wat later verder spelen bij Pluis en de Struikrovers (www.peds.nl) . Wij wensen hem daar alle succes, hoewel dat naar het zich laat aanzien niet echt nodig is. Bedankt voor al je inzet en geïnvesteerde tijd Henk !

Goeie raad is duur dus in onderling overleg wordt besloten dat Sandra behalve zingen ook gitaar gaat spelen voor zover dat samen gaat. Ondertussen wordt er driftig gezocht naar een toetsenist en misschien een extra zanger of zangeres om nog meer mogelijkheden te creëren in de muzikale keuzes..

Begin 2009 wordt duidelijk dat Lody niet langer zijn muzikale en maatschappelijke carrière kan combineren. Gelukkig maakt hij nog wel tijd voor een paar plotseling opdoemende optredens. Daarna is het definitief finito en moeten we op zoek naar een nieuwe drummer. Na een paar mislukte experimenten treed April 2010 Nick van Marwijk toe tot Little Eve. Hij kan gelijk vol aan de bak want Koninginnedag 2010 staat het eerste optreden gepland. Nick’s kwaliteiten in ogenschouw nemend zal dat niet tot problemen leiden. We zijn allemaal vol goeie moed dat we vanaf nu weer kunnen gaan bouwen aan een beter (en vaker op podia te vinden) Little Eve !

Tot zover een beknopt chronologisch overzicht van de gebeurtenissen die hebben geleid tot het bestaan van dit illustere gezelschap. Excuus aan ieder die dit leest en (terecht of onterecht) meent dat hij/zij genoemd had moeten worden en excuus voor het - al dan niet opzettelijk - weglaten van bepaalde gebeurtenissen.

Graag tot ziens bij één van onze optredens!


Jan Meerkerk, april 2010